جام گیتی نماست سیّد ما

جان وجانان ماست سیّد ما

دنیی وآخرت طفیل ویند

سیّد دو سراست سیّد ما

سیّد ما محمّد است به حق

که رسول خداست سیّد ما

خوش فقیری غنی است از عالم

هم غنی از غناست سیّد ما

نقد گنجینۀ حدوث و قدم 

دارد و بینواست سیّد ما

اولیاء تابعند و او متبوع

سیّد انبیاست سیّد ما

راحت جان دردمندان است

درد دل را دواست سیّد ما

مظهر اسم اعظمش خوانم

حضرت مصطفاست سیّد ما

فارغم از فنا به دولت او

شاه دار بقاست سیّد ما

نعمت الله نصیب از او دارد

والی اولیاست سیّد ما

جناب شاه نعمت الله ولی

غمزۀ شوخ آن بت تنّاز

می کشد خلق را به عشوه و ناز

درپس پرده می نوازد چنگ

مطرب عودسوز بربط ساز

او شهنشاه مسند خوبی

ما گدایان آستان نیاز

گه بود همچو باده جان پرور

گه بود چون خمار روح گداز

اوست مقصود ساکنان کنشت

اوست مطلوب رهروان حجاز

گرکُشَد خسروی است کامروا

ور ببخشد شهی است بنده نواز

ای دل ار آرزوی آن داری

که شود برتو آشکار این راز

گذری کن به سوی میخانه

تا ببینی حقیقتی ز مجاز

سر به سر صوفیان با معنی

هر یکی برکشیده اند آواز

که سراسر جهان و هر چه در اوست

عکس یک پرتوی است از رخ دوست

جناب شاه نعمت الله ولی

موج وحباب وقطره در این بحر ما یکیست

نقش حباب گرچه هزارند ماء یکیست

درمان درد دل چه کنم ای عزیزمن

از دوست می رسدهمه درد و دوا یکیست

ماوشرابخانه و رندان باده نوش

فارغ ز دو سرا برِ ما دو سرا یکیست

تمثال صدهزار در آینه رو نمود

دیدیم آن یکی و همه نزد ما یکیست

گرآشنای خویش شوی ،نزد عاشقان

معشوق وعشق وعاشق و آن آشنا یکیست

چون عقل اَحوَل است دو بیند،غریب نیست

بنگر به عین عشق که شاه وگدا یکیست

سیّد ز جودخویش وجودی به بنده داد

مُعطی نعمت اللهِ ما و عطا یکیست

جناب شاه نعمت الله ولی




ماء =آب
احول= بیماری که باعث دیدن دوتصویر میگردد





 

جان عالم فدای خدمت اوست

هرچه باشدبرای خدمت اوست

خانه ای روشن است دیدۀ ما

آری آری سرای خدمت اوست

پادشاه سریر هفت اقلیم

بندگانه گدای خدمت اوست

نبودازخدای بیگانه

هرکه او آشنای خدمت اوست

حاصل بحروکان به وقت سخا

خرده ای از عطای خدمت اوست

آفتاب سپهرعزّوجلال

جام گیتی نمای خدمت اوست

عرش اعظم که تخت سیّدماست

برهوا از هوای خدمت اوست

جناب شاه نعمت الله ولی